fot. wroapp.pl

Kościuszkowska Dzielnica Mieszkaniowa (KDM) była najbardziej prestiżowym przedsięwzięciem wrocławskiego socrealizmu.

W 1953 roku rozpisany został konkurs na pl. Kościuszki, niemal całkowicie zniszczony w czasie wojny – wokół kwadratowego placu, wytyczonego już w 1807 roku, przetrwały jedynie trzy budynki, które wyremontowano i wkomponowano w nową zabudowę. Zwycięski projekt zespołu pod kierownictwem Romana Tunikowskiego przewidywał zachowanie istniejącego kształtu placu i obudowanie go jednolitymi pierzejami, skalą i podziałami elewacji częściowo nawiązującymi do gmachu banku z 1913 roku. Budowa pierwszej powojennej dzielnicy mieszkaniowej dla czterech tysięcy osób ruszyła w 1954 roku i objęła nie tylko sam plac i jego narożniki, ale również odcinek ul. Świdnickiej (wtedy Stalingradzkiej) i fragment ul. Świerczewskiego (dziś Piłsudskiego). Na parterach pięciokondygnacyjnych budynków zaplanowano usługi,  a powyżej – widne, w większości dwustronne mieszkania różnej wielkości, dostępne z klatek schodowych od strony zielonych podwórek. Na odcinku między placem a ul. Świerczewskiego na parterze znalazły się arkadowe podcienia, osłaniające witryny sklepów i zwiększające powierzchnię komunikacyjną tego odcinka ulicy.

3663489

Wszystkie elewacje rozwiązano podobnie, z rustykowanym cokołem zwieńczonym wydatnym gzymsem; ponad nim ściany są tynkowane, a trzecią kondygnację wyróżniają okna typu porte-fenêtre. Całość nakryto dwuspadowymi dachami z lukarnami i wysokimi kominami, natomiast narożniki budynków z arkadami na parterze zaakcentowano pseudoryzalitami, zwieńczonymi ażurowymi, tralkowymi attykami.

źródło. fotopolska.eu
źródło. fotopolska.eu

Kościuszkowska Dzielnica Mieszkaniowa miała być odpowiednikiem warszawskiej MDM – pod koniec 1953 roku „Słowo Polskie” donosiło: „W pracowniach „Miasto-Projektu” rodzi się też projekt zabudowy ulicy Gen. Świerczewskiego i Placu Kościuszki, który wraz z ulicą Fredry stanowić będzie MDM miasta Wrocławia”. Jednak ani skalą, ani stylistyką nie nawiązuje dosłownie do stołecznych wzorów. Za sprawą nowej zabudowy zrealizowano idealny plan z początków XIX wieku – dzięki wojennym zniszczeniom regularny plac uzyskał równie regularną i klasyczną oprawę, zdecydowanie bliższą wzorcom francuskim niż radzieckim. Budynki mieszkalne i część sklepów ukończono w 1956 roku, w ciągu kilku kolejnych lat zaprojektowano wnętrza wszystkich lokali usługowych, pojawiły się również duże, wielobarwne neony, a plac Kościuszki stał się swego rodzaju salonem nowego Wrocławia.

źródło. fotopolska.eu
źródło. fotopolska.eu

 mat. www.wroapp.pl

Wasze komentarze

Komentarze

Sponsorowane
PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułOksford miastem partnerskim Wrocławia!
Następny artykułWrocław koncerty październik 2018 – co jest grane?
Redaktor naczelna portalu. Zakochałam się we Wrocławiu od pierwszego wejrzenia. Kocham odkrywać nowe rzeczy i dzielić się nimi z innymi. Jeśli mam wybierać pomiędzy weekendem w hotelu SPA, a pokonaniem 200km w kilka dni na rowerze, to wybieram to drugie :) Jestem niepoprawną optymistką.