Historia herbu jako herbu zaczęła się w roku 1292. Na reprezentacyjnej pieczęci Wrocławia pojawił się wizerunek św. Jana Chrzciciela. Uznaje się, że był to pierwszy, nieoficjalny herb miasta.

Pierwszy oficjalny herb Wrocławia, w połowie XIV wieku ustanowiono na dworze cesarza Karola IV Luksemburskiego. Był on czteropolowy, z naniesioną po skosie na dwóch polach głową św. Jana Chrzciciela na misie, a na kolejnych dwóch czeskim lwem w koronie. Obecnie znajduje się on tylko w jednym miejscu na świecie – sali herbowej zamku Wenzelschloss w Lauf koło Norymbergi.

pierwszy oficjalny herb miasta Wrocławia z XiV w.
Pierwszy oficjalny herb miasta Wrocławia, ustanowiony na dworze cesarza Karola IV Luksemburskiego w połowie XIV wieku Fot. wikimedia.org

Dzisiejszy herb pochodzi z 1530 roku. Został on stworzony na podobieństwo pięciopolowych herbów królewskich. 15 lutego 1530 r. nadano Wrocławiowi dyplom herbowy, który wystawiła kancelaria królewska władcy czesko-węgierskiego Ferdynanda I Habsburga w Pradze. Ów herb został zatwierdzony przez cesarza Karola V Habsburga 10 lipca 1530 roku.

Oficjalny herb Wrocławia nadany miastu w 1530 roku.
Dzisiejszy herb Wrocławia pochodzi z 1530 roku. Zatwierdzony przez cesarza Karola V Habsburga. Fot.www.ngw.nl

Obowiązywał on do roku 1938, kiedy to władze nazistowskie uznały, że postacie świętych są zbędne w herbie. Stworzono więc nowy herb, dwupolowy. Naniesiono na niego w górnej części czarnego orła śląskiego, z symetrycznie rozłożonymi skrzydłami, głową skierowaną w prawo oraz białą półksiężycową przepaską wzdłuż tułowia, aż po skrzydła. Orła umieszczono na złotym tle. W dolnej części herbu, na czerwonym tle, znalazło się miejsce dla Żelaznego Krzyża, najwyższego odznaczenia wojskowego Niemiec, nadanego Wrocławiowi w 1813 roku, po bohaterskiej obronie przed wojskami Napoleona.

Herb Wrocławia za czasów III Rzeszy
Za czasów III Rzeszy Niemieckiej nadano Wrocławiowi nowy herb, dwupolowy. Naniesiono na niego w górnej części czarnego orła śląskiego, oraz Żelazny Krzyż, najwyższe odznaczenie wojskowe Niemiec, nadane Wrocławiowi w 1813 roku, po bohaterskiej obronie przed wojskami Napoleona. Fot.www.ngw.nl

Po wojnie, kiedy Wrocław stał się znów polskim miastem, władze komunistyczne nadały mu swój herb.  Tym sposobem w 1948 roku herbem miasta stał się dwugłowy wizerunek orła wzorowany na średniowiecznej pieczęci wrocławskiego wójta (jeszcze starszej niż właściwy herb miejski).

Powojenny herb Wrocławia
Powojenny herb, nadany miastu przez władze komunistyczne, nawiązywał swym wyglądem do średniowiecznej pieczęci wrocławskiego wójta. Fot.www.ngw.nl

W czerwonej połowie tarczy widniała połowa polskiego orła z głową zwróconą w prawo, w złotym polu umieszczona była połowa czarnego orła śląskiego z białą przepaską i głową zwróconą w lewo. Orły były nieukoronowane. Wiele osób do dziś kojarzy ten herb z Wrocławiem. Bazujący na tym herbie motyw znajduje się w symbolu wrocławskiej drużyny piłkarskiej – Śląsk Wrocław.

19 czerwca 1990 r. Rada Miejska przywróciła tradycyjny herb pięciopolowy, który jest dumnie eksponowany po dziś dzień.

Obecny herb miasta Wrocławia
Obecny herb miasta Wrocławia, przywrócony 19 czerwca 1990 roku. Fot.www.ngw.nl

Po heraldycznej stronie prawej (patrząc od strony rycerza trzymającego tarczę), znajduje się lew z koroną na głowie, wspięty w lewo, z otwartym  pyskiem i rozwidlonym, podniesionym ogonem. Lew jest biały z czarnym konturem i żółtą koroną. Tło pola jest koloru czerwonego. Jest to dawny herb królestwa Czech, w granicach którego Wrocław pozostawał od 1336 roku.

Lewe pole zajmuje orzeł, o skrzydłach symetrycznie rozłożonych, zwrócony głową w prawo, z półksiężycową przepaską przez tułów i skrzydłami z zaznaczonym po środku trójramiennym krzyżem. Przepaska i krzyż są koloru białego. Orzeł znajduje się na żółtym tle. Jest to herb Piastów Wrocławskich, uznany jako herb księstwa wrocławskiego.

Dolne lewe pole przypisane jest głowie św. Jana Ewangelisty skierowanej na wprost. Głowa z twarzą młodzieńca, z lokami otoczonymi aureolą, została osadzona w odwróconej koronie. Tło pola jest czerwone. Jan Ewangelista od XIV w. był patronem rady Miejskiej i kaplicy ratuszowej we Wrocławiu.

Litera „W” określona w dokumencie jako inicjał legendarnego założyciela miasta – Wrościsława, była w rzeczywistości inicjałem urzędowej, łacińskiej nazwy miasta. Jest ona koloru czarnego i osadzono ją w dolnym prawym polu o żółtym tle.

Po środku herbu, wewnątrz okrągłej misy otoczonej podwójnym czarnym konturem, skierowana skośnie w prawo, znajduje się głowa św. Jana Chrzciciela. Głowa w całości jest biała, natomiast włosy i broda są czarne. Święty Jan Chrzciciel był pierwszym patronem Wrocławia. W pełnej postaci pojawiał się na oficjalnych pieczęciach miasta już w połowie XIII w.

 

Wasze komentarze

Komentarze